22/05/2012

EXPOSICIÓN "ÍNTIMO. ANTONIO RIVERA LOSADA"

Siguiendo con el homenaje que realiza Ortigueira Literaria Dixital a Antonio Rivera Losada, el próximo 1 de junio, a las 20:30h., se inaugurará en el Museo Ortegalia la exposición “Íntimo”.

A través de fotografías, manuscritos, cartas y otros documentos facilitados por su familia y amigos, la muestra hace un recorrido por la trayectoria vital y el trabajo de este escritor e intelectual natural de Santiago de Mera.


A continuación, tendrá lugar una mesa redonda en la que intervendrán:
José Manuel Bouzamayor
Elixio César
Carmen Loureiro
Xosé-Lois Armada
Moderadora: Obdulia Dopico

20/04/2012

Ganadores I Concurso de Microrrelatos Ortigueira Literaria Dixital

Los trabajos seleccionados por el jurado son los siguientes:

1º PREMIO:
RELATOS DE LA VIDA DEL AUTOR.
Autora: Yoou Shorty Farándula (Flor Mª Salgado Cardona)

2º PREMIO:
O POLBO ESCRITOR.
Autor: Anónimus (Adrián Núñez Pérez)

3º PREMIO:
CO PASO DO TEMPO.
Autora: Cachoupas (Xoana Feás Pérez)
La entrega de premios se llevará a cabo el próximo día 25 en el IES de Ortigueira.
Muchísimas gracias a todos los participantes.

17/04/2012

Concurso de microrrelatos V

RELATOS DE LA VIDA DEL AUTOR


Esta historia te quiere decir que nunca es tarde para rectificar y que de cada error cometido das un paso más.
Cuenta la historia de una niña que por circunstancias de la vida se metió desde los once años en el mundo de la calle, dejó de estudiar por seguir sus propias normas. Por su rebeldía perdió lo que más quería, una madre que luchó por ella y se sacrificó toda su vida.
Hoy día vive en un centro de menores, intentando salir adelante para regresar en un futuro junto a su madre.
Recapacitó y rectificó sobre su error, cuando perdió lo que más quería supo lo que de verdad valía la pena, pero ya era tarde. Aunque por ello lucha el día a día.


Autor: Yoou Shorty Farándula

Concurso de microrrelatos IV

O MISTERIO DA SERRA DA CAPELADA

Estoutro día Xan e Uxío ían dando unha volta pola Serra da Capelada cando unha espesa néboa os rodeou..., perdéronse nela, camiñaron coa intención de librarse da néboa, pero adentrábanse máis...
Chegados a un punto, a néboa era tan espesa, que non se vían.
Intentaban gritar, pero a néboa afogábaos.
Xan volveuse, saiu da néboa, chamou a Uxío polo móbil..., non contestou, logo subiu ó coche e marchou a pedir axuda.
Uxío apareceu nun mes, morreu axiña e o seu espírito saiulle do corpo e contoulles que na Capelada había un ser maligno que mataba aos que se acercaban, colléndolles a súa felicidade...
Despois da súa morte ninguén volveu a atoparse coa néboa.
Onde estará?


Autor: Arturo

Concurso de microrrelatos III

O MISTERIO DAS MOEDAS


Un bo día un neno perdeu unhas moedas e botouse a chorar, pero deu a casualidade de que apareceron os garda cidades que é un grupo que axuda a xente en problemas .
E preguntáronlle ao neno.
-Que che pasa neno?
-Nada, é que perdín unhas moedas.
E de pronto dixéronlle:
-Imos axudarche!
Dixo o neno:
-De verdade?
-Onde as perdiches?
-Aco, neste lugar
-Pois imos, mans á obra.
E de repente apareceron con elas
-Encontrámolas nun sumidoiro por debaixo da terra.
-Bén pois moitas grazas
E así acabou este conto


Autor: Macarrón

Concurso de microrrelatos II

O POLBO ESCRITOR


Garro era un polvo moi simpático.
Lera moitos libros e sabía escribir cos oito tentáculos
-Escríbeme un poema de amor para a miña amada- pedíanlle.
-Podíaslle escribir unha carta ó meu amigo?
-A min gustaríame que me escribiras unha canción.
-Nosoutros queremos que nos contes contos!-rogábanlle todos os peixiños.
Garro intentaba compracer a todos e non paraba de escribir todo o día. Utilizaba a súa propia tinta e era o único polbo capaz de escribir tres poemas , catro cartas de amizade e una canción ó mesmo tempo.


Autor: Anónimus

Concurso de microrrelatos I

Entre las actividades del mes de abril está convocado un concurso de microrrelatos dirigido al alumnado del IES de Ortigueira. Recordad que el plazo para presentar los relatos termina hoy. A continuación vamos a publicar los recibidos hasta ahora.




CO PASO DO TEMPO



Chámome Mauricio e son leñador. Non é un traballo doado, pero a min gústame o monte. Preto das árbores pásanche cousas abraiantes. Nunha desas, Roberto encargárame que lle cortase os piñeiros dun monte. Alí fun e pasei toda a tarde traballando. Cando rematei de cortar o último fixeime en que, no tocón, había unha curiosa espiral violeta. Piseina e, sen máis, tragoume.
Vinme nun precioso salón. Un trasgo de maliciosa expresión díxome:
-Moi ben, chegaches a min! Agora pide un desexo.
-Vover á casa-dixen sen pensalo.
De novo, atopeime no monte. O tocón seguía alí, pero xa non había piñeiros. Agora medraban altos eucaliptos. Souben pola altura das árbores que pasaran trinta anos.




Autor: Cachoupas